Nieuws van Astrid



  • Ons bezoekersaantal sinds 18-4-2007:




    Op , kwamen Mellis-Fans op bezoek en lieten een "pootje" achter!


  • Photobucket

Laatste reacties

  • Tanya Dat is ook echt een boek dat
  • Mariet Heel mooi zeg Dat is echt ge
  • 10eke Als ik jouw foto's zie, moet
  • Tanya Wauw, wat een mooie foto's!
  • annelies Prachtige foto's weer, Astri
  • Tanya Mooi nummer zeg!
  • Sophia Ja dat zonnetje ...dat is ge
  • 10eke Heerlijk hè dat je het voorj
  • Tanya Fijn dat alles goed gaat! Fi
  • 10eke Klink top. Deze titel heb ik
web-log.nl, powered by TypePad

« maart 2009 | Hoofdmenu | mei 2009 »

28 april 2009

Zaterdag, de zonsondergang

Na het etentje zijn we via de Entrepot Haven terug gewandeld naar huis. Het was een schitterende avond in een mooi stukje Rotterdam. We zagen een werkelijk schitterende zonsondergang.

Photobucket

Photobucket

Er stond een meneer die daar woonde ook buiten te genieten van de mooie rode lucht. Hij vertelde To en mij dat hij de rode gloed van de zon in de kale hoofden van de mannen zien weerspiegelen, hahhaaa, daar moet je man voor zijn ;)

Ook de bloemen roken heerlijk

Photobucket

Ook de rode bladeren glinsteren in de zon..

Photobucket

Morgen gaan we een hond testen in Voerendaal, gaan jullie mee op stap?

26 april 2009

Zaterdag het etentje

Zaterdag hadden we een spontane ingeving om lekker met onze vrienden te gaan eten. Ze hadden het al eens gehad over een Italiaan bij hun in de buurt, waar je heerlijk kon eten, dus dat moest natuurlijk getest worden. Zo togen we zaterdag avond naar Fabbrica. Het restaurant ligt in een mooi stukje Rotterdam, aan de haven aan de 5 werelddelen 107. Wat een schitterend plekje zeg. Hier komen we in de zomer nog eens terug om een terrasje te pakken. We hebben heerlijk gegeten. Mooie verse produkten, en heerlijke pizza's en verse pasta's. To en ik hebben een voorgerecht en een pizza gedeeld, omdat we allebei geen erg grote eters zijn. Helaas kwam het er 's nachts weer uit bij mij, maar dat mag de pret niet drukken. Ook het interieur is er echt de moeite van het bekijken waard.

Photobucket

De mannen zitten ook lekker te beppen. Soms zijn het net vrouwen, deze 2 heren kunnen er wat van ;)

Photobucket

Het bootje van Herman lag er ook te wachten om weer uit te varen.

Photobucket

We hadden een schitterende zonsondergang, maar die volgt morgen. Het restaurant is goed toegankelijk, en ook van de hond werd geen probleem gemaakt. Absoluut de moeite van een bezoekje waard. Tot snel weer.

23 april 2009

Martin Bril

Bril is dood. Mijn krantje is leeg zonder zijn columns. Gisteren zei ik nog tegen mijn vriendin "het zal toch niet ernstig zijn dit keer" , en later op de avond hoorde ik dat hij is overleden. Ik ben een beetje in shock. Ik las zijn verhaaltjes en columns graag. Vooral het verhaal waarin zijn kanker bekeken wordt door de ogen van zijn hond staat in mijn geheigen gegrift. Ik zal hem en zijn dagelijkse column missen...

Photobucket

21 april 2009

Asya en meer

Sinds dat we weer met de auto op stap kunnen proberen we Asya nog de nodige socialisatie mee te geven. Zo als het er nu uit ziet gaat Asya op 14 mei naar zijn nieuwe baasje. Wij gaan hem dan brengen en maken er gelijk een officeus momentje van overdracht van. Zaterdag middag zijn we even in de Makro geweest. Een grote winkel en lekekr druk, dus goed voor Asya om te leren. De AppieHein gaat goed, dus nu een stukje groter. Het ging helemaal goed en das natuurlijk altijd leuk. Gewenst bedrag moet worden beloond natuurlijk, lang leve de brokjes!

Photobucket

Zondag zijn we naar Ven - Zeldeheide getogen. Daar woont Fenke, een cursist, en zij woont werkelijk schitterend. Wij wilden een stukje rijden, en met de hondjes wandelen, dus zo gezegd zo gedaan. Voor Asya een goede training en ook voor Gylyan een goede training. Geniet meer van de hondjes en van de omgeving.

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

18 april 2009

Van alles wat...

Met de Pasen vorige week zijn we lekker een weekendje weg geweest. Zondag morgen moesten we al vroeg in Amersfoort zijn omdat ons neefje Hugo gedoopt werd. Om niet voor dag en dauw weg te moeten, hebben we zaterdag besloten om er maar een leuk weekend van te maken. Zo gezegd zo gedaan, via weekendjeweg.nl een leuk hotelletje in de buurt van Amersfoort geboekt. In de Bilt om precies te zijn, een Van der Valk hotel. Altijd toegankelijk, Mellis mag gewoon mee, en natuurlijk lekker eten. Zaterdag avond hebben we heerlijk samen uitgebreid zitten eten. Tjee, dat was best een poos geleden. Thom begint altijd vroeg en gaat daarom vroeg slapen, en dan komt het er niet echt van om uitgebreid te eten. NU dus wel, en we hebben er van genoten.
zondag morgen moesten we nog wel op tijd op, maar nu voor een uitgebreid paasontbijtje. Daarna naar Amersfoort gereden voor de doop van Hugo. Ook schoonzus was jarig, dus dat was dubbel feest. Uiteraard moest er vastgelegd worden dat ik Hugo op schoot had, want dat gebeurd niet zo vaak ;)

Photobucket

Halverwege de middag zijn we doorgereden naar Veenendaal om even bij Kees, de fokker van Donna langs te gaan. Altijd even gezellig om bij te kletsen. We hebben daar lekker wat chinees gehaald, en waren rong 21 uur weer terug op onze kamer. Het was een lange dag en ik was dan ook erg moe. We hebben nog lekker even tv gekeken en daarna lekker slapen. Maandag morgen stelde Thom voor om na het ontbijt om even bij onze vriendinnen in Wognum langs te gaan, Ans & Yvonne. Natuurlijk lag dit niet echt op de rit, maar de auto moest wel even ingereden worden. Wat een luxe zeg. De meiden waren thuis, en dat was zoals altijd supergezellig.

Photobucket

Photobucket

Photobucket

We zijn ook nog lekker even met de hondjes naar het IJselmeer geweest. Asya was er trouwens niet bij, die was aan het logeren bij andere Yvonne. Dat is trouwens allemaal erg goed gegaan. Nog even wat foto's van de hondjes.

Photobucket

Photobucket

We zijn daarna nog even doorgereden naar rotterdam om lekker te gaan eten bij Ron en Toke. Het was een erg druk weekend, maar we hebben ook enorm genoten. Mede doordat we een lekker hotelletje hadden konden we genoeg rust tussendoor nemen. En de nieuwe bus, die is helemaal geweldig. Geen geschud meer, maar gewoon heerlijk relaxt in mn rolstoel blijven zitten. Wat een luxe!

Photobucket

Dit keer eens een lang log, maar ik moest jullie dan ook even bijpraten. Wij hebben genoten!

16 april 2009

Mooie kleuren

Wat is de natuur mooi op het moment zeg, en wat een schitterende kleuren. Bij ons is het vooral roze en geel, maar schitterend..

Photobucket

Photobucket

Photobucket

14 april 2009

Drifleven - Loes den Hollander

Photobucket

Naar mijn idee heeft Loes den Hollander geen verdere introductie. Na Zwanenzang, Broeinest, Vrijdag en nog enkele andere boeken, is Driftleven haar nieuwste boek.

In Driftleven maken we kennis met Emma. Een alleenstaande vrouw van in de 30 die werkt als apothekersassistente. Emma is verliefd op Edo, een huisarts uit het dorp. Door haar werk in de apotheek kennen ze elkaar. Edo is sinds een jaar weduwnaar en nog niet toe aan een nieuwe relatie. Emma denkt daar echter anders over en neemt geen genoegen met een “nee”. Dan is er nog het feit dat Emma al haar vriendjes verliest. Emma is kwaad, erg kwaad.

Dan is er ook nog Cees. Cees is de ex van Emma. Cees vindt Emma vreemd, maar toch werd hij verliefd op haar. Maar hij blijkt bang voor Emma, heel bang. Maar wat verberg Cees? Emma wil Cees terug, maar Cees wil Emma niet terug. Dat staat garant voor een hoop ellende.

Driftleven is een een razendsnelle thriller met een hoop psychologie. De karakters zijn ontzettend goed uitgewerkt en je kunt bijna begrijpen waarom ze doen wat ze doen. Je neemt als het ware een kijkje in het hoofd van de hoofdpersonen.. Emma is anders dan andere vrouwen, en ze heeft inmiddels geleerd hier niet over te praten met andere mensen. Dat is maar beter ook… Edo moet euthanasie doen bij Jannie, een patiënte die erg ziek is door MS. Emma is de beste vriendin van Jannie. Jannie wil alleen sterven,in de nabijheid van Emma. Emma moet Jannie het euthanaticum toedienen, een drankje. Jannie sterft aan dit middel, maar het flesje is nog niet leeg. Als je dit leest weet je natuurlijk gelijk dat dit nooit goed kan gaan. Hierdoor wil je het boek uitlezen. Je wilt weten waarom Emma geobsedeerd is door de dood. Je wilt weten waarom Cees bang is voor Emma. Maar wat is er met Cees? Vanaf pagina 1 zit je in het boek. Je voelt de boosheid van Emma, je voelt de angst van Cees en Edo. Voor mij meer een psychologische thriller dan een literaire thriller. De schrijfstijl is erg toegankelijk, zoals veel thrillers van eigen bodem. De geloofwaardigheid van het geheel doet af en toe twijfelen, maar dit doet niets af aan het ijzersterke verhaal.

Driftleven is een knap stukje werk van Den Hollander. Wat mij persoonlijk betreft haar beste boek tot nu toe.

Photobucket

9 april 2009

De Verbouwing - Saskia Noort

Photobucket

In De Verbouwing maken we kennis met Dr. Mathilde van Asselt. Mathilde is getrouwd met Rogier, een psychiater die met een burn-out thuis zit, en samen hebben ze een puber zoon Thom van 16. Mathilde is een succesvolle vrouw die haar eigen kliniek voor cosmetische chirurgie geopend heeft. Thuis is het een bende door een verbouwing die al jaren duurt, en Mathilde vlucht in haar werk.

Het openen van je eigen kliniek is een feestje waard. Maar het valt tegen. Rogier wil naar huis want hij voelt zich niet goed. Mathilde besluit om nog even te blijven en neemt nog een borrel aan de bar. Daar ontmoet ze Johan een vriendje van vroeger. Johan is op en top een foute man, en Mathilde valt voor hem. Ze wil er eerst niet aan toegeven, maar zwijkt voor de verleiding. Eindelijk een man die weet wat hij wil. Rogier - die uitgeblust en overspannen thuis zit - heeft zich op de verbouwing gestort, die op een holistische manier uitgevoerd moet worden. Het kost bakken geld, wat er eigenlijk niet is. Ze zitten al anderhalf jaar in de troep en Mathilde is het zat. Ze is haar leven zoals het nu is zat, ook Rogier. Johan is een aantrekkelijke man, die de oplossing biedt voor haar financiële problemen. Johan is “zakenman”. Mathilde voelt dat het niet klopt, maar zijn aanbod is niet te weigeren. Dan begint de ellende. Veel ellende. Het boek leest als een trein, soms een beetje te snel. Je leeft mee met Mathilde en haar problemen. Door de komst van Johan verandert alles.

Niet alles komt even geloofwaardig over in De Verbouwing. De kaft laat een vrouwengezicht zien dat in het verband zit. Hierdoor wordt je meteen al op een verkeerd spoor gezet. Ook de dames worden verbouwd in het verhaal, maar het is het hoofd onderdeel van het verhaal. Een echte thriller vond ik het niet omdat de spanning tot laat in het boek weg blijft. Het is meer een roman over een vrouw die het doel in haar leven kwijt is. Mathilde doet zich voor als een sterke vrouw die in alles de beste wil zijn. Niet alleen in haar werk, maar ook als echtgenote en moeder. Veel vrouwen zullen zich in Mathilde herkennen. Persoonlijk vind ik het niet het beste boek van Noort. In de zomer op het strand leest het heerlijk weg, dus het mag zeker niet ontbreken in de koffer.

Photobucket

6 april 2009

Lente!!

Wat een heerlijk weer was het de laatste dagen zeg, ik heb er van genoten! Buiten springt alles uit de knop en het is een oase van bloemetjes. Helemaal geweldig vind ik dat!
Het weekend was ook weer erg gezellig. Zaterdag vrij rustig en gisteren hebben we Thom zijn verjaardag gevierd. Hij is vandaag jarig, maar gewoon aan het werk. We hebben met de visite nog lekker even in de tuin kunnen zitten want het weer was heerlijk gisteren middag. Vandaag is het helaas wat minder, en heb dan ook net mijn shirt verruild voor een trui. Ik heb van de week nog wel wat leuke foto's gemaakt, dus geniet met me mee.

Mellis met de cabrio bril van vriend Defcon ;)

Photobucket

De bloesems bloeien, wat een mooi gezicht...en het ruikt ook heerlijk..

Photobucket

Photobucket

IK heb geen idee of ik deze week nog toe kom aan een logje plaatsen. Ik ben nog erg moe van de operatie, die narcose heeft erin gehakt. Ook het verjaardags feestje gisteren heeft zijn tol geeist. Morgen hebben we een conferentie Uitgankelijkheid geoorganiseerd, dus daar moet ik uiteraard bij zijn. Wel heel interesant om nu een niet bezig te zijn met de Toegankelijkheid, maar met de Uitgankelijkheid. Ik hoop maar dat de mensen er wat van opsteken. Voor iedereen een hele fijne week!

Liefs As

Slechtziend

  • Mocht je een groter lettertype willen, klik dan op de onderstaande balk.

    Website Zoom

Voorstellen

  • Hieronder staan verhalen die ik graag met jullie wil delen, deels "verdekt" geplaatst. Ieder verhaal kun je lezen door de scrollbalkjes te gebruiken!

    1=EVEN VOORSTELLEN:
    Hallo Allemaal.

    Ik zal me eens even gaan voorstellen op deze web-log. Ik ben, Astrid, het baasje van Mellis. Eerst wat vertellen over mezelf. Ik ben 36 lentes jong en geboren op 22/10/1970. Mijn verjaardag valt dus op dezelfde dag als die van Mellis. Dat heeft zo moeten zijn. Maar goed even terug naar mezelf. Ik ben getrouwd met Thom, samen hebben we nog 5 katten en een parkiet en geen kinderen. We zijn dus dol op beesten in dit huishouden. Ik heb een bindweefselafwijking genaamd Ehlers Danlos Syndroom. In het kort komt het er op neer dat ik de lijm, die je gewrichten bij elkaar houdt, bijna niet meer heb. Daardoor vallen mijn gewrichten uit elkaar. Dat is ook de reden dat ik inmiddels afhankelijk ben van een elektrische rolstoel en geheel niet meer kan lopen. Mijn woning is aangepast. Sinds 1 december staat er een mooie aanbouw met alles erop en eraan. In deze aanbouw is alles aanwezig om mij het leven zo aangenaam mogelijk te maken. er is een tillift,verwerkt in het plafond en een grote badkamer met een goede in hoogte en kantele bare douchhe stoel. Er is bijna 33m2 aangezet dus das behoorlijk wat. Mijn leven speelt zich voornamelijk af op bed door de enorme harde achteruitgang door de EDS.Aangezien het toen al met mijn gezondheid erg achteruit ging en ik al lang aan het nadenken was over een hulphond, heb ik de aanvraag gedaan. In februarie 2002 kwam Joop Mekke van de nazorg een indicatiegesprek afnemen. Hij had toen Mellis bij zich, die kwam bij Kim vandaan en dat ging niet zo goed. Tussen Mellis en mij klikte het gelijk, maar ja, Mellis ging weer met Joop mee, snik. Zo'n 3 maanden later belde Jacqueline van Hulphond of ik interesse had in Mellis, nou dat koppie was ik nooit meer vergeten, dus heb ik gelijk ja gezegd. We zijn toen eerst begonnen met thuistraing en toen nog 5 dagen trainingsschool, wat ik geen vreselijk succes vond. Thuis met Joop gaat het trainen veel beter. Inmiddels zijn we ruim anderhalf jaar samen en het gaat erg goed met ons saampjes. Ook tussen Thom en Mellis gaat het geweldig. Kortom, we hebben er een wereldhond bij. Zijn werk doet ie uit de kunst en spelen op het strand vindt Mellis helemaal te gek.


    2=JOOP MEKKE VERTELT:

    Een dag op stap met de cliëntenzorg.....
    Wanneer een cliënt van Stichting Hulphond met een hulphond de trainingsschool verlaat, is daarmee de relatie met die cliënt niet ten einde. Integendeel. Stichting Hulphond verzorgt gedurende het hele werkzame leven van de hulphond een begeleidingstraject. Daarvoor is een aantal instructeurs in dienst die de cliënten door het hele land bezoekt. Een van onze redactieleden ging een dagje mee met Joop Mekke, coördinator van de cliëntenzorg, en deed verslag van deze enerverende dag.
    Met hulphond naar Afrika...
    De eerste reis voert richting Tilburg waar Sandra Emons en hulphond Luca wonen. Sandra en Luca staan aan de vooravond van een bijzonder avontuur; volgende week vertrekken beiden voor een periode van twee jaar naar Namibië waar Sandra een project gaat draaien voor de ‘National Federation of People with Disabilities Namibia’. Vanzelfsprekend gaat Luca met haar mee. Hoewel, zo vanzelfsprekend is dat ook weer niet. Sandra heeft veel moeten regelen voor deze reis. Tijdens het nazorgbezoek belt de vliegmaatschappij nog om naar de exacte afmetingen van haar rolstoel te informeren. Reizen met een lichamelijke beperking vraagt natuurlijk om extra voorbereiding en datzelfde geldt voor reizen met een hulphond. Zo heeft Sandra zich goed laten voorlichten door haar dierenarts. Luca heeft alle benodigde inentingen gekregen en Sandra heeft zelfs entingen meegekregen die in Namibië gegeven kunnen worden. Ook gaan er twee klamboes mee. Een voor Sandra en een voor Luca: “Ook honden schijnen malaria te kunnen krijgen”, weet Sandra.
    Virtuele cliëntenzorg.......
    Joop bespreekt met Sandra de laatste dingen. Luca merkt dat er iets staat te gebeuren en gedraagt zich duidelijk nerveuzer dan normaal. Joop verwacht dat wanneer Sandra en Luca een beetje gesetteld zijn in Namibië, Luca weer in zijn normale doen zal komen. Wel adviseert hij Sandra om in Afrika te blijven trainen met haar hond zodat hij zijn werk als hulphond goed blijft doen. En vanzelfsprekend houden Sandra en Joop per e-mail contact zodat eventuele problemen altijd op afstand kunnen worden besproken.
    Put on your sandy shoes!.....
    Voordat Joop vertrekt, demonstreert Sandra de ‘zandschoentjes’ die ze voor Luca heeft gekocht. Het zal Luca in Afrika natuurlijk behoorlijk heet onder de poten kunnen worden, vandaar dat Luca speciale schoenen krijgt. Het effect is in elk geval lachwekkend te noemen. Luca moet deze schoenen duidelijk nog inlopen!
    Het perfecte stel......
    Joops reis wordt vervolgd naar Dick van Dijk en zijn hulphond Xyrus. De deur wordt geopend door Xyrus die daarvoor een elektrische afstandbediening gebruikt. Dick en Xyrus hebben een hechte band. Ze zijn al bijna vijf jaar bij elkaar. Joop gaat samen met Dick en Xyrus naar buiten. Over het algemeen is dat een vast onderdeel van het bezoek. Samen met de cliënt wordt bekeken en besproken hoe de hond zich buiten gedraagt. Terplekke kunnen handreikingen worden gedaan en kan een korte training worden gegeven waar de cliënt dan vervolgens zelf op voort kan borduren. Xyrus gedraagt zich echter voorbeeldig. Hij blijft keurig rechts van Dick lopen, doet netjes zijn behoefte daar waar dat mag en laat het aanlokkelijke water links liggen. Niets op aan te merken dus!
    Een geslaagde dag......
    Terug in de auto vertelt Joop: “Dit waren eigenlijk twee relatief makkelijke bezoekjes. Geen grote problemen gelukkig. Soms is dat anders en dan ben ik echt aan het trainen met hond en cliënt. Ik probeer altijd om goed te luisteren naar mijn cliënten en om in een ongedwongen sfeer te werken. Daar zijn we immers allemaal het meeste bij gebaat.”

    Het cliëntenzorgteam van Stichting Hulphond bestaat uit zes mensen die in heel Nederland opereren. Cliënten worden in principe jaarlijks één of twee keer bezocht. In geval van problemen of moeilijkheden wordt die frequentie opgeschroefd. Voor meer informatie over het fenomeen cliëntenzorg of over de sponsoring van zo’n traject kunt u contact opnemen met het secretariaat van Stichting Hulphond Nederland, telefoonnummer (0486) 411 878.


    Dank je wel Joop Liefs Astrid!

Wat lees ik.....

  • PhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucketPhotobucket


  • Mail Astrid & Mellis
    Astrid & Mellis als Startpagina
    Astrid & Mellis bij Favorieten